Ayhan
yerde biletlere çökmüş , çıt çıkmıyor kimseden. Fatma Abla bizim yemek masasında sandalyede. Arkasına dönüp bağıra bağıra “Birazdan yollarımız ayrılıyor Fatma, kesin bana çıkacak, yann boşanıyoruz” derken hiç utanmadı Ayhan
Abi. “Büyük ikramiye bana çıksın, sana dirseğine kadar bilezik alacağım” der gibi bir müjdeyle veriyordu evliliklerinin
biteceği haberini. Yüzündeki umut âşık olunacak cinsten-
di. O böyle işi ayyuka çıkannca bütün gözler Fatma Abla’ya
çevrildi tabii. Herkesin ona baktığı o an, sol elini gömleğinin
içinden sutyenine götürdü. Tek bir bilet çıkarttı Fatma Abla.
pek bir mendili dizlerinin üstüne serer gibi bıraktı bileti dizlerinin üstüne. Ayhan Abi “Vaaaaaayyyy” dedi ama betinin
benzinin attığına hepimiz şahit olduk. Takribi yüz elli bilete
karşı tek bilet... TRTnin güzelim kızlan yuvarlak halkaları
çektikçe Ayhan tavuk gibi gezindi biletlerin üzerinde. Herkes
kendisine aldığı tek bileti çıkartıp baktı. Bilet tek de olsa, bin
de olsa fark etmiyordu, aynı umutla kilitlendik ekrana. Fatma Abla bir ara biletini usulca katlayıp koydu sutyenine. Yüzüne bir parlaklık yayıldı sanki. O an yemin edebilirim ki,
doğduğumdan beri bir ekilde hayatımda olan bu mutsuz kadinin gözlerinin parladığına ilk kez tanık oldum. Gökyüzünün bütün yıldızlan bir araya gelmiş, gözlerine dolmu gibiydi. Saat gece yansı ikiye gelirken kalkıp gittiler evlerine. Bir
daha görmedim Fatma Abla’yı... Bir hafta sonra Ayhan’ı bırakıp, çocukları ve annesini alıp gözlerindeki ışıkla taşındı
apartmandan.
Birkaç yıl evdeki hayali leğenlerden Ayhan Abi’nin gözyaşlarını, pişmanlıklannı, “Fatmaaaa Fatmaaa!” diye tükettiği nefesini döktük klozete. Fatma Abla’nın yeniden evlendiğini duyana kadar uyku falan girmedi Ayhan Ahi’nin gözüne... Bu yılbaşı evimize, “Sen de gel Ayhan, kafan dağılır”