ne yapacak yolunu yitirmiş kalbim
gelip çatacak baharla?
siyah, kuru dallardan yeşerip
renklenecek istekle
ne yapacak yolunu yitirmiş kalbim
yabani güvercinlerin aşk kokusuyla
avare ıtırların nefesini yayan
sabah rüzgârıyla
ne zaman dalgalansam
gidiyorum... gidiyorum uzaklara
güneşin tutuşmuş çalıları
kurulmuşlar yoluma ışığın heyecanıyla
kendinden kopup koşuyor gökyüzü
sığmıyor artık bu dünyaya
ah sanki bütun bu mavilik
sığmıyor göklerin kalbine
baharda unutacak onu
kışın soğuğunu ve karanlığını
saçlarıma yeniden takacak
güneşte ısınan yarpuz tacı
ey bahar, ey büyüleyen bahar
baştan ayağa onun hayalindeyim ben
yarattığın delilikle kendimden geçtim
şiir ve haykırış ve arzu oldum
sahil gibi kucak açtım sana
gönlünün sahibi olayım istedim
"gün gelip gönül sıkıntısı olacağımı
nereden bilirdim?"
hiçbir şey istemiyorum artık senden
ne veda ne haber ne bir iz
kendi yoluma gidiyorum ben, yolun açık olsun
o değilsin artık sen, o değilsin