Fatma Can
@fatmacaannn
Doktor
4 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Nereye gidelim? Bütün bu toplu hezeyandan kaçacak bir yer kaldı mı? Ne yaparsak sistemin içinde kalıyor, onun hizmetinde oluyorsak, belki de en iyisi biraz pragmatik olup oyunu onların kurallarıyla oynamak ve paçamızı kurtarmak. Madem dünyayı değiştirmek olanaksız, hiç olmazsa kendimizi kurtaralım, "ruhsal bir devrim" yapalım, yaşama bakış açımızı değiştirip, pozitif düşünüp, yoga yapıp, astrolojiyi takip ederek, antidepresan ilaçlar alıp, hafta sonlarında "çılgınca eğlenerek" sıkıcı yaşamlarımızı unutmaya çalışarak, sürekli oraya, buraya koşup kendimizden kaçarak, durmadan sokaklarda elimiz kulağımızda (yani cep telefonlarında) gezip, televizyon zaplayıp, internette "sörf" ve "chat" yaparak yalnızlığımızı unutmaya çabalayalım. Durumumuza dışarıdan baktığımızda ne denli çaresiz gözüküyoruz değil mi? Ve temelinde çok basit bir gerçek yatıyor: Hayatımız gitgide kontrolümüzden çıkıyor, hiçbir şeye yetişemiyor, istediğimiz kadar başarılı, popüler ya da "cool" olamıyoruz, artan beklentiler ve artan hayal kırıklıkları içindeyiz.
Bir an olsun durup düşünelim. Gerçekte hayatımızdaki önemli dönemeçlerde biz karar veremiyorsak, özgür olmamız mümkün mü?
başlangıç ve son paradoksu arasında dönen bir hikaye, genel bir terapi özeti gibi hissettirdi. çok kuvvetli alt metinleri olan hemen hemen tüm dinlere gönderme yapan ve bunu aynı zamanda toplum, siyaset, sex, gündelik yaşam gibi ayrı konular üzerinden anlatan bir kitap. sorgulama, araştırma, yüzleşme isteğimi açığa çıkardı. bazı yerlerde beklenmedik olaylarla şaşırtırken bazen de her şeyi bildiğin hissi veriyor ama zaten kitapta da dediği gibi dikkatli bakmayı öğrenirsen her şey tekrarlardan ve bir düzenden ibaret. üzerine konuşulabilecek çok noktası var ve okurken bu noktaların hepsini yakalayamadığım hissine kapıldım. son kısmını ucu açık bırakarak da aslında kitabın arka planda açık kalmış bir sekme gibi kalmasını sağlayıp kalıcılığını çok arttırmış bence. toplumsal algıdan, sexten, günahtan, doğru ve yanlış, başlangıç ve son gibi ikilemlerden çok güzel bahsetmiş bir kitap. her ne kadar karakterleri kendimle bağdaştıramayıp çok ucube bulsam da aslında bazen o çaresizliği onlarla yaşadığımı hissettirdi, bazı noktalarda travmaları tetikleyebileceğini düşünüyorum. açık açık anlattığı şeylerin yanı sıra verdiği mesajlarla sayfaların arasına gizlediği şeylerle de aslında bazı konuların çok daha iyi yer etmesini sağlıyor (örneğin tecavüz, dine olan bağlılığı, günümüzde de olan yabancılaşmanın getirdiği yalnızlık ve bununla birlikte insanlarda oluşan boşluk hissi, bir çok insanın depresyonda olması ve aslında intiharın son adım olması) (bana garip bir şekilde tıbbi göndermeleri de var gibi geldi ama mesleki deformasyon da olabilir) sosyal medya etkisi, popülerleşme ve tüketim çılgınlığı, estetik algılara da yapılan bir eleştiri olan ve kitabın ismini aldığı "gösteri peygamberi" kısmında da aslında bir dönüşümü anlatıyor ama bence yine tamamen bir başlangıç ve son ikilemi
