fatma cirakli
@fatmafsu
Şu anda okuduğu kitaplar
Sen yokken... diye başlıyordu her olayı anlatmaya, sanki yokluğum bir romanın biten bölümüydü ...
Asılacak Kadın benim için sadece bir roman olmadı… içime işleyen, okudukça ağırlaşan bir hikâye oldu. Pınar Kür öyle bir anlatmış ki, insanın içi daralıyor, bazı satırlarda durup nefes almak istiyorsun.
Bu kitapta en çok hissettiğim şey çaresizlik oldu… Bir kadının sıkışmışlığı, anlaşılmaması, hayatın onu yavaş yavaş köşeye sıkıştırması… Okurken bazen kızdım, bazen üzüldüm ama en çok da içim acıdı. Çünkü bazı duygular o kadar gerçek ki, insan kendinden bir parça buluyor.
Bitirdiğimde içimde tuhaf bir sessizlik kaldı… Sanki biri gelip uzun uzun konuşsa da ben sadece susup düşünsem gibi.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: Herkesin içinde anlatamadığı bir hikâye var… ve bazı hikâyeler gerçekten çok ağır.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
