Hâlâ yeryüzünde bir gezgin gibi hissediyordum ama artık kendime, içimdeki güce daha çok güveniyor, ezilmekten eskisi kadar korkmuyordum. Başıma gelenlerin açık yaraları da artık iyice iyileşmişti; dargınlığın alevi sönmüştü.
Senden başka hiç kimsenin hissetmediği bir acıya sabırla katlanmak, sonuçları çevrendeki herkes için kötü olacak düşüncesiz bir eylemde bulunmaktan daha iyidir.
Fiziksel olarak güçsüz ve çökmüş hissediyordum, ama en berbat hastalığım, ruhumun tarif edilemez tahribatıydı; öyle bir tahribat ki gözlerimden sessiz yaşlar döktürüyordu, yanağımdaki gözyaşını siler silmez bir başkası düşüyordu.
Sayfa 34 - Can Sanat Yayınları, 33. Baskı·Kitabı okudu