Her gün ölmüyor muyuz ? Hayatımız ölümden bile beter değil mi ?
Anadilimiz , kültürümüz ölüm tehdidi altında değil mi ? Ölen bizim kültürümüz değil mi ?
Önemli değil , zaten hayat da uyum ve uyumsuzluklar arasında gidip gelen bir salıncak değil miydi ? Önemli olan sevgi , kalıcı olan aşktı. Aşk en paslı kilidi bile açacak güçtedyi.
Aşk her şeye muktedirdi.
Yola çıkmış kervanları , gidiyorlar ; kırılgan , yaralı , kimsesiz , korumasız , umutsuz . Sadece yaşamak istiyorlar , daha fazlasını değil , sadece yaşamak . Kendi topraklarında , eskisi gibi. Ama şimdi yaşamak için kaçmalı , yaşamak için toprakları terketmeli .