Bu hayat senin değil ki intihar etme hakkın olsun! Bu hayat kimin ise onu alma yetkisi de onundur. Yanlış kullanılan bu hayatın acıları karşısında dayanamayıp intihar ediyorsun da ebedi hayatın dayanılmaz acılarına karşı ne gibi çâre düşünüyorsun? Bu kâinatın yaratıcısı olan Cenab-ı Hakk’ın mesajlarını hiç mi dinlemedin? Nasıl bu dünyayı ve bu kainatı sahipsiz ve başıboş görürsün?…
“Eğer toprak olacaksak ölünce, bu daha hüzünlüydü. Çünkü bukadar aldıklarımın karşısında hiçbir şey üretemeden, veremeden gidiyorum. Yanlız fazlalık bir insan gibiyim. Eğer dirilip hesap vereceksem, bu daha da dayanılmazdı…
….“Sakın bana “Ona her şeyi vermiştik!.” diyerek, kötü olduğumu söylemeye kalkmayın. Siz bana bir hayat değil, hayatın düşmanlarını verdiniz. Bana hayatı öğretmeden hayatıma ihanet eden para ve kuralsız bir felsefeyi öğrettiniz. Kuralsız, düzensiz başıboş bir hayata vefasız dostlar, sahte arkadaşlar et ve kemiğe indirgenen aşklar, hep ama yarım kalan sevdalar buldum. Akın artık onlar sizin olsun…. “
İnsan kıymeti; insana vefa, acıma ve merhamet duygularını pişirip yerleştiren Allah'a iman ve hesap verme anlayışıdır. Bunlar olmazsa, insan kimden korkup kendini frenleyecek?…