Yanlış bir şeyler var. Bu yanlış yokmuş gibi yapmaya devam edersek, yanlışın bir parçası olacağız. Doğruyu söylemeden,doğruca eylemeden sadece yanlış var diye bağırırsak vicdanımızı sahte bir teselli ile avutacağız. "Birileri artık bu yanlışları düzeltmeli." deyip kenara çekilirsek yükü omuzlamanın külfetinden eleştirmenin kolaycılığına kaçmış olacağız. "Kendimi düzeltirsem yeryüzü bir yanlıştan kurtulacak." şuuru içinde "emrolunduğumuz gibi" dosdoğru olmak derdiyle yaşarsak,işte o zaman gerçekten bir şey yapmış olacağız.