Fatma
@fatmanintercihleri
Reklam
Asıl sorun baştaki dertlerin büyüklüğü değil, sabrın o dertlere yetmiyor olmasıdır. İnsan sabır kuvvetini gereksiz işlere dağıtmış, şimdi ihtiyacı olan sabrı geçmişe ve geleceğe pay etmiştir. Ordusunun yarısını sağ cepheye, diğer yarısını sol cepheye göndermiş ve düşman karşısında yapayalnız kalmış bir kumandan gibi, daha savaş başlamadan yenilmiştir.
Kişi, geçip gitmiş günlerdeki olumsuzlukları aklında, hatırında hafızasında sıcak tutarak, var olan sabrı geçmişe yöneltirse, bugüne lazım olan sabır gücü eksilir,barutu biter şimdi yaşadığı musibet ona olduğundan daha büyük, mevcut dayanma gücü ise olduğundan daha eksik görünür.
Kader, insanın iyilikleri ve başarıları kendisinden bilmemesi ve gurura kapılmaması; cûzi irade ise kötülükleri ve sorumlulukları üzerine alması için imanın şartları arasına girmişken, insan tam aksini yapmakta, iyilikleri kendiyle, olumsuzlukları kaderle ilişkilendirip takdiri ilahi diyerek kader ilmini suistimal etmektedir. Kuranı Kerim de buyurulur ki;(ey insan!) sana her gelen iyilik Allah’tandır; başına gelen her kötülük de nefsindendir*. Başınıza gelen her musibet,işlediğiniz günahlar, ihmal ve kusurlarınız sebebiyledir, hatta Allah günahlarımızın çoğunu da affeder. *
Reklam