Fatmanur
@fatmanuroksuz
Bugün kendime kattığım bilgilerle, deneyimlerle yoluma ışık tutuyorum. Yarın aydınlattığım geleceğimde bugünkü çabamı unutmayacağım.
instagram.com/cleo_fatma?igsh...
null
nullll
63 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Toplum buna göz yummaz.
Göz yummayacak olan toplum değil, sensin. Böyle bir şey yaparsan toplum sana kötü gözle bakacaktır.
Toplum değil, sen.
Toplum seni dışlar.
Toplum değil. Beni sen dışlarsın.
"Sen önce kendi korkunçluğunun, tuhaflığının, vicdansızlığının, geri kafalılığının, acuzeliğinin farkına var." Böyle muhtelif cümleler aklıma gelse de, yalnızca alnımdaki teri mendilimle silip, "Soğuk terler döküyorum, soğuk terler," diyerek güldüm.
Yine de o andan sonra, "Toplum aslında birey değil midir?” düşüncesini benimser oldum.
Toplumu aslında bireylerin oluşturduğu düşüncesini benimsedikten sonra, o âna kıyasla çok daha fazla kendi irademle hareket eder oldum. Şizuko'nun cümleleriyle açıklayacak olursam, biraz bencilleştim ve daha az çekinir oldum.
Kendimi onun ellerine bırakmak için yalnız aşkı bekli. Onun içindir ki bu o kadar gecikti ve ben böyle bir kusurun mücrimi bulunuyorum.
Beni derhal götürmek üzere kanun ve hükümleriyle gelirler; fakat her zaman kurtulurum. Çünkü kendimi nihayet onun ellerine bırakmak için yalnız aşkı bekliyorum. Herkes beni takbih ederek "Lakayt!" diyor; takbihlerinhaklı olduklarında şüphem yok.
Yüksek otlar arasındaki tenha nehrin meylinde ona sordum, "Hanım kız, lâmbanı maşlahınla gölgeleyerek nereye gidiyorsun? Benim evim tamamen karanlık ve yalnız - ışığını bana ödünç ver! Koyu gözlerini bir an için kaldırdı ve karanlıktan doğru yüzüme baktı. "Günün aydınlığı batıda kaybolurken lâmbayı suda yüzdürmek için nehre geldim," dedi. Yüksek otlar arasında yalnız başıma durdum ve onun lâmbasının lüzumsuz yere sürüp giden titrek şûlesine baktım.
Yaklaşan gecenin sessizliğinde ona sordum, "Hanım kız, bütün ışıkların yanmış - o halde lâmbanla nereye gidiyorsun? Benim evim tamamen karanlık ve yalnız - ışığını bana ödünç ver." Koyu gözlerini yüzüme kaldırdı ve bir an için şüpheyle durdu. Nihayet, "Lâmbamı göğe ithaf etmeye geldim," dedi. Durdum ve onun boşlukta beyhude yere yanan lâmbasına baktım.
Gece yarısının mehtapsız karanlığında ona sordum. "Hanım kız, lâmbanı kalbinin yakınına tutmaktan maksadin nedir? Benim evim tamamen karanlık ve yalnız - ışığını bana ödünç ver." Bir dakika durdu ve düşünerek benim yüzüme baktı, "Işığımı, ışıkların bayramına iştirak için getirdim," dedi, durdum ve onun, ışıklar arasında hiçbir işe yaramayarak kaybolmuş küçük lâmbasına baktım.
