fatmaaa
@fatmarrn
𝓐𝓶𝓸𝓻 𝓯𝓪𝓽𝓲
132 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·163 syf.··
Beğendi
·2021 1. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 17 Ocak 2021 00:00
Evet kitap okuma serüvenime başladığım ve Sabahattin Ali'yle tanıştığım ilk kitap, Kürk Mantolu Madonna.
Kendimi çoğu zaman Maria'ya benzettim bu
yüzden kitabın son sayfasına kadar kendimi okuduğumu hissettim bu çok çok güzeldi.
Kürk Mantolu Madonna romanında Maria Puder ve Raif Efendi'nin aşkını anlatan Sabahattin Ali'nin, bu eserini askerde, kolu çatlak halde yazdığını öğrenince çok şaşırdım.
Deyim yerindeyse Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali'nin dizinin üstünde yazdığı bir kitap. Mutlaka okumalısınız.
Seni seviyorum. Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.” (s.160)
“Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.” (s.181)
Reklam
Sana, beni hiç tanımamış olan sana..Edebiyat
"Sana, beni hiç tanımamış olan sana.." diye başlıyor mektubumuz. kitabı okuyan kesimin bir kısmı marazi bir aşk, takıntı olarak değerlendirse de ben sadakat ve sevginin masum tarafını gören taraftayım. Evet, yalnız aşk değil derin bir sevgi olarak ele alıyorum çünkü aşkın bittiğini düşündüğümüz yerde aslında sevgiye dönüştüğünü fark etmiyoruz. İşte bunun bilincinde olanlar derin bir sadakatle bağlanıyor.
Diğer okurlar tarafından yazılmış incelemelere bakarken kitabı çok güzel anlatan bir paylaşımla karşılaştım.
Mektubun başında tek bir hitap vardı: "sana beni hiç tanımamış olan sana..
" Kadın en büyük tutkusunu hep bir "bilinmeyen" olarak yaşamaya razıdır bu aşk öyküsünde ve "taraflar" değil sadece tek bir "taraf" vardır. böylesine gerçek bir aşk denilebilir mi?
Asıl böylesine gerçek bir aşk denilir diye düşünüyorum.
Giderken yanına birkaç çiçek almak ister misin?
Ben evet dedim. Yazı masasının üstündeki mavi vazodan dört tane beyaz gül çıkardın ve bana verdin. Onları günlerce öptüm...
Bay R. nin her doğum gününde beyaz güller yolluyor tabi yine "bilinmeyen" olarak. Ve mektubu bitirdikten sonra vazoya bakan Bay R. o gün beyaz gül gönderilmemiş olduğunu görüyor.
Aslında mektubu bitiren R. nin duygu ve düşüncelerini de çok merak etmiştim.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubunu okuduktan sonra beyaz güller daha da anlam kazandı. Ve biri tarafından beyaz gül almak daha çok etkiledi beni. Hâlâ kitabımın arasında duruyor :)
Beyaz güller veren insanlarla karşılaşmanız dileğiyle..
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Yalnızca bir hafta ömrünüz kaldığını öğrenseydiniz nasıl yaşardınız?
Ölümden korksanız bile bu süre zarfında istediklerinizi korkusuzca yapardınız.
İçinizden geldiği gibi özgürce yaşardınız değil mi?
Ne güzel özetlemiş bizleri 
Osho
"Yarın öleceğimizi bilsek tüm kırgınlıkları unuturuz ama biz sonsuza kadar yaşayacakmış gibi kırıcı ve gururluyuz..."
Biz insanoğlu ölümü ceplerimizde taşırken ölümsüz olduğumuzu düşünüyor ve öyle yaşıyoruz. Günün birinde bir avuç toprağın altında olacağımızı unutuyoruz.
Şuan zamanınız varken hâlâ nefes alıyorken sevdiklerinize sarılın. Seni seviyorum demekten korkmayın. Özür dilemekten utanmayın.
Bir yarınınız daha olmayabilir o yüzden bu günü farkında olarak yaşayın...
Mantosuz sokağa çıkıp karda yürümek istiyorum, çok çok üşümenin nasıl bir duygu olduğunu öğreneyim, değil mi? Hayatım boyunca hep sıkı sıkı giyinmişim, soğuk alma korkusuyla." (s. 139)
Yağan yağmurda dans edin insanların ne diyeceğini düşünmeden.
"Ceketimi verme önerimi reddetti, belki de onun dünyasında mevsim yazdı." (s. 41)
Herkesin kendine ait bir dünyası var bu yüzden dilediğin gibi yaşamalısın.
İnsan hayatını bir tuvale benzetiyorum. Hayatın renkleri senin ellerinde istediğin gibi çizip boya çünkü bu eserin sanatçısı sensinn.
Bu kitap, kitaptanda ötesiydi benim için çünkü cesaretlerin en büyüğünü verdi. Yaşama cesareti...
Osho
"Yarın öleceğimizi bilsek tüm kırgınlıkları unuturuz ama biz sonsuza kadar yaşayacakmış gibi kırıcı ve gururluyuz..."
Biz insanoğlu ölümü ceplerimizde taşırken ölümsüz olduğumuzu düşünüyor ve öyle yaşıyoruz. Günün birinde bir avuç toprağın altında olacağımızı unutuyoruz.
Şuan zamanınız varken hâlâ nefes alıyorken sevdiklerinize sarılın. Seni seviyorum demekten korkmayın. Özür dilemekten utanmayın.
Bir yarınınız daha olmayabilir o yüzden bu günü farkında olarak yaşayın...
Mantosuz sokağa çıkıp karda yürümek istiyorum, çok çok üşümenin nasıl bir duygu olduğunu öğreneyim, değil mi? Hayatım boyunca hep sıkı sıkı giyinmişim, soğuk alma korkusuyla." (s. 139)
Yağan yağmurda dans edin insanların ne diyeceğini düşünmeden.
"Ceketimi verme önerimi reddetti, belki de onun dünyasında mevsim yazdı." (s. 41)
Herkesin kendine ait bir dünyası var bu yüzden dilediğin gibi yaşamalısın.
İnsan hayatını bir tuvale benzetiyorum. Hayatın renkleri senin ellerinde istediğin gibi çizip boya çünkü bu eserin sanatçısı sensinn.
Bu kitap, kitaptanda ötesiydi benim için çünkü cesaretlerin en büyüğünü verdi. Yaşama cesareti...