Duyuyor musun Alegram? Martin Luther gibi büyük bir düşünce adamı beni takdir ediyor ve onaylıyorken, sizin bu uzak tavırlarınıza anlam vermek mümkün değil. Aramızda dağlar gibi birikiyor zaman. Soğuk bir esinti kaplıyor yüreğimi sizi düşündüğümde ve bunun korkudan kaynaklandığını biliyorum. Son mektuplarıma cevap vermemeniz yalnızca ürkütmüyor beni Alegra, incitiyor da... Sizi asla suçlamayacağımı, tercihlerinize saygıyla boyun eğeceğimi Türklerin arasına katıldığım daha ilk günden söylemiştim. Bana en kısa zamanda nihai kararınızı bildiren bir mektup gönderirseniz acılarımı hafifletme lütfunu da gösterirsiniz. Bu kadarını hak ettiğimi düşünüyorum sevgilim...
"Ey siz, aşk yolundan geçenler, durun ve bakın, var mı bir dert derdim gibi ağır? Tek ricam şu, sabırla dinleyin beni düşünün sonra; ben miyim her azabın sığınak ve anahtarı? Az buçuk iyiliğim değil benim, onun kendi soyluluğu sunduysa bu hayatı bana, aşk öyle hoş ve tatlı ki; duyardım, derlerdi arkamdan sık sık, "Tanrım, hangi değim yeğni kılar bu adamın yüreğini?"