#artemisaşkına
Ben nerelere gidem ühü ühü seri bitti :( ay neler olacak diyerek her seferinde bir sonraki kitaba geçerken, bitti:( ühü ühü
İddia ediyorum verdiğin paranın, harcadığın zamanının hakkını veren o seri, bu seri! Mindfuck!
Bu seri sadece bir polisiye serisi olarak görülmez. Ama haberiniz olsun travma tetikleyici unsurlar bulunmakta. Bu seride Lana tüm şiddet mağduru kadınların iç sesi, acılarını duşa vuruşu oldu. Çarpık, yozlaşmış göz yuman her makama her düşünceye karşı savaş açtı. Valla içimin yağları eridi desem yeridir.
Bu seriyi unutursam kalbim kurusun!
Hepimiz bir yerden sonra onun delirtmesin bekledik. Ama onun insanlık kırıntısını tutan yakışıklı FBI ajanı vardı. Tüm düğümler, tüm intikamlar çözüldü. Ve vaat ettiği katliamı o iğrenç kasabaya yaşattı Lana.
Spoiler vermeyeceğim. Ama sonu nasıl bağlanacak derken, çok güzel ve mantıklı bağlandığını görmek beni memnun etti.
Epope dehşet ve ibretle tavsiye eder!
Bu seriye BAYILACAKSINIZ!
Not: sen harika bir çevirmesin Büşra
Helloooo
nasılsınız bakalım?
Yenilen pehlivan güreşe nasıl doymazmış gelin hep beraber okuyalım.
Ama akıllandım. Bundan sonra önce ilk kitabı al oku bitir, ondan sonra duruma göre devamını alırsın ya da almazsın düstürü ile yaşayacağım.
Kendime not: Aksi bir daha olmasın!
Efenim Psikolog Ryan Strickland yine bir FBI soruşturmasında başrolde. Kate Doyle üç yıl önce Gül Biçiçi olarak adlandırılan pislik bir katilin yedinci kurbanı olmaktan son anda kurtulur ve hayata yeniden tutunmaya çalışır.
Kate, psikopatı polis tarafından öldürülsede insanlara güvenmekte haliyle zorluk yaşayabiliyor ama yinede birkaç yerdeki cesur duruşunu taktir ettim. Zira yaşadığı şeyler yenilir yutulur değildi.
Üç yılın ardından ortaya yeni bir katil çıkar ve üç yıl önceki gibi kadınları belli aralıklarla avlamaya başlar. Her öldürdüğü kadın için Kate'in kapısına gül bırakmaya başlar ve yedinci gül de sıra sana gelecek mesajları vermeye başlar.
Kurgusal olarak yazarın hiçbir sıkıntısı yok ama iş kaleme döküldüğünde ortaya tek kelimeyle çok kötü bir kitap çıkıyor.
Kitabın içinde ciddi travmatik olaylar yaşanırken biz bir anda Ryan'ın gereksiz hallerini telefon konuşmalarını vs. Okuyoruz.
FBI ve polisin beceriksizliğine değinmek bile istemiyorum. İlgili kurumların bu seriye denk gelmesi yazarın kapısına dayanması çok olası Psikoloğun yaptığını sınırsız kaynakları sınırsız olan koskoca FBI mı yapamıyor?
Kafamda deli sorularla bitirdim kitabı.
Bu arada kopyacı seri katilin kim olduğunu doğru tahmin ettiğimi ayrıca belirtmek isterim
Uzun lafın kısası yeni yazarlar keşfedeceğim diye benim gibi zamanınız ve paranızdan olmayın.
Çok daha güzel yazar ve kitaplarla karşılaşmak dileğiyle..
Bir insan doğuştan canavar olmaz. Bazen insanlar onu buna dönüştürür.
Herkes ona Kızıl Şeytan diyor. Ama hikâyesini bilenler çok iyi biliyor ki o aslında bir Kızıl Melek.
Lana'nın hikâyesi öfkenin, kaybın ve adaletin ne kadar ince bir çizgiyle birbirinden ayrıldığını yüzünüze tokat gibi çarpıyor.
Her kitapta geçmişine ait yeni bir parça öğreniyoruz ve her yeni detayla birlikte onu yargılamayı biraz daha bırakıyoruz.
Çünkü bazı insanlar kötü doğmaz.
Bazı insanlar, insanların kötülüğünün eseridir.
Bu kasaba sıradan bir kasaba değil. İçinde çürümüşlüğün kol gezdiği, gücü elinde tutanların kendilerini dokunulmaz sandığı ve korkunun yıllardır herkesi susturduğu bir yer.
Lana'nın ailesini yok ettiler.
Hayatını çaldılar.
Ruhunu paramparça ettiler.
Sonra da ortaya çıkan kadına "canavar" dediler.
En acı kısmı ne biliyor musunuz?
Kurgu olduğunu bilsem bile bazı sayfalarda gözlerim doldu. Çünkü dünyada buna benzer acıları gerçekten yaşamış insanlar olduğunu bilmek insanın kalbine ağır geliyor.
Kim demiş polisiyede ağlanmaz diye?
Ben ağladım. Hem de hiç beklemediğim yerlerde.
İkinci kitabın sonunda Lana'nın pusuya düşürülmesiyle nefessiz kalmıştım. Ama üçüncü kitap... İşte orada taşlar öyle bir yerinden oynuyor ki!
Bir yandan FBI gerçeklerin peşine düşerken, diğer yandan Kızıl Melek yıllardır içinde biriktirdiği öfkeyle o lanetli kasabanın üzerine yürümeye hazırlanıyor.
Ve bizim yakışıklı ajanımız...
Artık Lana dışında neredeyse her şeyi çözmeye başladı.
Şunu söyleyebilirim:
Bu seri sizi karakterleri sevmekle onları korkuyla izlemek arasında bırakıyor.
Her sayfada "Bir sonraki bölümde ne olacak?" diye diye uykusuz kalıyorsunuz.
Ve bir noktadan sonra Lana'nın intikamını kendi intikamınız gibi hissetmeye başlıyorsunuz.
Bu seriyi okumak, bir kitabın içine girmek değil...
Bir
VAKA DOSYASI NO: 08 | Siliniş
Suç Mahalli: Soğuk bir morg masasından Boston'ın en büyük hastanesinin kilitli koridorlarına uzanan bir rehine krizi.
Şüpheliler/Kurbanlar: Ölü sanılıp morga kaldırılan ama gözlerini açtığı an bir hastaneyi esir alan gizemli kadın Olena ve onun arkasındaki görünmez, güçlü network.
Soruşturma/Kriz Ekibi: Doğumuna günler kala kendini bir namlunun ucunda, rehineler arasında bulan Jane Rizzoli ve dışarıda arkadaşını kurtarmak için zamana karşı yarışan Dr. Maura Isles ile FBI.
Edebi Dedektif Raporu:
Ölümün kapısından dönen birinin, hayatta kalmak için neleri göze alabileceğini tahmin edemezsiniz. Siliniş, Tess Gerritsen’ın temposunu ilk sayfadan son sayfaya kadar tek bir an bile düşürmediği, adeta bir aksiyon-gerilim filmi dinamiğinde işlediği çok güçlü bir halka.
Hikayenin bir morg masasında, Maura’nın "yaşayan bir ölü" keşfetmesiyle başlaması kurguyu anında zirveye taşıyor. Ancak asıl deha, Gerritsen'ın hamileliğinin son aşamasındaki Jane Rizzoli’yi o hastane odasında çaresiz bir rehine olarak konumlandırmasında yatıyor. Dışarıda FBI ve polis teşkilatı bürokrasiyle boğuşurken, içeride Jane’in hayatta kalma içgüdüsü ve Maura’nın adli tıp delillerinden yola çıkarak yürüttüğü dış takip harika bir paralellik sunuyor. Yazar bu kez sadece bir seri katili değil; insan kaçakçılığını, yozlaşmış güç odaklarını ve sistemin görünmeyen pisliğini masaya yatırıyor.
Karar: Klostrofobik atmosferi, bitmek bilmeyen yüksek temposu ve Rizzoli’nin hayatının en kişisel, en tehlikeli sınavını verdiği soluksuz bir takip dosyası. Serinin en aksiyon dolu kitaplarından biri.
Morg masasında gözlerini açan bir ceset... Serinin bu en gerilimli ve klostrofobik başlangıcı hakkında ne düşünüyorsunuz? Jane Rizzoli’nin bu zorlu rehine krizindeki duruşu sizce
BİR DAKİKA... Seri katil bir kadına hayran olacağımı söyleseler asla inanmazdım!
Ayy, uzun zamandır bir kitabı bu kadar heyecanla okumamıştım! Her sayfasında "Bir bölüm daha okuyayım." derken kendimi kitabın içinde kaybolmuş halde buldum.
Seri katil bir kadın ile bir FBI ajanının yollarının kesişmesi kulağa ne kadar tehlikeli geliyorsa, okuması da bir o kadar sürükleyici ve bağımlılık yapıcıydı. Üstelik aralarındaki ilişki klasik bir romantik ilişkiden çok uzak; gerilimli, tutkulu, yasaklı ve yer yer toksik bir dinamiğe sahip.
Lana Myers… Ne diyeceğimi gerçekten bilmiyorum. Güçlü, gizemli, zeki ve karanlığın içinden çıkıp gelen bir karakter. Geçmişi yavaş yavaş açığa çıktıkça ona karşı hisleriniz sürekli değişiyor. Bir an onu sorgularken, bir sonraki sayfada kendinizi onu desteklerken buluyorsunuz.
Logan ile arasındaki çekim ise kitabın en etkileyici noktalarından biriydi. Sürekli diken üstünde bırakan bir kedi fare oyunu gibiydi.
En sevdiğim şeylerden biri de merak duygusunun bir an bile düşmemesi oldu. Olay örgüsü oldukça hızlı ilerliyor ve dili o kadar akıcı ki sayfalar resmen su gibi akıp gidiyor.
VE O FİNAL...
Tam her şeyin çözüleceğini düşünürken öyle bir yerde bitti ki serinin devamına başlamamak neredeyse imkânsız.
Karanlık romantizm, intikam hikâyeleri, psikolojik gerilim ve gri karakterler seviyorsanız bu kitap kesinlikle listenize girmeli.
Uyarı: Bu kitap masum bir romantik hikâye değil. İçinde karanlık temalar, şiddet unsurları ve rahatsız edici olabilecek sahneler bulunuyor.
#bookstagram #kitapyorumu #karanlıkromantizm #darkromance #psikolojikgerilim #thrillerbooks #serialkiller #fbi #okudumbitti #kitaptavsiyesi #romanönerisi #booklover #bookaddict #kitapönerisi #okumahalleri
Helloooo
Bu ara karmaşık kitaplar okumaya son sürat devam ediyorum.
Bir bakmışsınız romcom, bir bakmışsınız bilim kurgu, sonra bir bakmışsınız polisiyelerin dibini sıyırmışım.
Aralarında piyangoyu tutturduklarımda var lâkin beğeniyle okuduğum bir elin parmak sayısını geçmiyor.
Değişiklik olsun diye hayatıma yeni polisiye yazarlar eklemek güzel bir fikir gibi gelmişti ve bu gazla ilk kez gördüğüm Jennifer Hunter (buram buram mahlas kokuyor) 'ın kitaplarını almış bulundum.
İncelediğimde yazarın sadece iki kitabı var o da elimdeki serisi Ryan Strickland serisi.
İlk kitap Kayıp Kurban. Aslında bence kitabı daha kaliteli ve tecrübeli biri yazasaymış efsane ötesi bir kurguya sahip olabilirmiş ama bu yazarın elinden acemice bişeyler çıkmış.
Anlatımı fazlasıyla bozuk, olay örgüsü basit, diyaloglar gülünç, gerçekçi olmayan sahnelerle yazar birşeyler yazmaya çalışmış.
Ortada vahşice işlenen onlarca cinayet var ve olayı katilin elinden kurtulan Olivia'nın sayesinde öğreniyoruz. İşte ondan da ne kadar öğrenebilirsek.
Ryan Strickland garip bir tip FBI ile çalışıyor olması mucize gibi (ben olsam bakkalda bile çalıştırmam) Yazar kendisini zeki gibi göstermeye çalışmış başaramamış (kızın mimiklerinden olayı çözmeye çalışması gibi) Adam resmen sessiz sinema oynar gibi olayı çözdü. Bu kısım polisiyeden çok fantastik kurgu gibiydi.
Kitaba bayılmadım ama gelin görün ki serinin ikinci kitabını da almış bulundım. Hemen ona da başlayıp bu yazara veda edeceğim.
Kitaplığımda durmasının hiçbir anlamı yok.
Öneri kısmında ise bildiğimiz yazarlardan şaşmayalım. Paramıza ve zamanımıza yazık olmasın.
Önermiyorum almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
