Esra Nur Şatır
@fearlesses
Kitap kurdu
287 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarin dili, akiciligi, seçtiği kelimelerin duygu olarak gecirgenligine bir lafım yok. Kimsenin olamaz gibi.
Kitabin konusu, ele alinisi ve sonucu bence tatmin ediciydi. Usturayla aldığı anda ne yapacagini herkes anlamıştır ama bu şekilde olacağını düşünmemiştir.
Benim bu kitapta ve Ayfer Tuncta eleştirecegim şey pes pese 3 kitabini okumuş olarak fazla yoğun bir acı dili ve kurgusu yazması. Evet yaptigi isi cok iyi yapiyor ama bu kadar anti düşüncelerle yer verdiği bir ask hikayesi ya da acı hikayesi diyelim karakterlerdeki boşluk duygusunu bizede geçirdi. Son kısımda bir an ağlayacak gibi oldum ama sonra şak diye kesildi. Ve 3 evlat sahibi biri olarak Heidi gorunce ağlayan birine dondum.
Sanem ve Umut karakteri farklı yara ve acılarla yogrulmus, hayattan beklentisi kalmamış amaçsız iki karakter. Sanem ailesinin ona kol kanat germesi icin canını verecekken Umut bu sevgiyle boğulup altında kalıyor. Umut hayattan alabilecekleri gözünün önündeyken alamadığı icin acı çekiyorken Sanem hicbir beklenti taşımıyor. Biri severken diğeri buyuk bir boşluk ve kirilmislikla yaşıyor. Biri bircok kayıp yaşadığı halde hicbir şey düşünmemeye değer bulmasada diğeri aklından silemiyor; hem o anlari, hemde getirdiklerini...
Zıtlıklar ve acılarla yoğurulmus iki hayat ve olamayan bir ask..
Yazarla ilk tanışmam. Garip, hüzünlü,bu kucuk hikaye bana cok sicak geldi nedense.
İki farklı karakterin hayatlarini yazdıkları uzerinden okuyoruz. Pişmanlıkları ve kendileriyle yuzlesmelerini karsilarindaki kişilerin aynasında bulmak hevesiyle baslayan bir arkadaşlık nasil olur cok guzel bir örneği olmus.
Ikisinede ayrı ayrı uzuldum. Suzan'a, Deryaya, abiye, Ekmel beye ve diğer kendini tanımayan yüzleşmeye dayanamayan karakterlere...
Tolstoy inanılmaz bir yazar once bunu kesinleştirelim.
Kitabin başlangıcı sosyete hayati ve savaşın insanlar üzerinde etkileriyle baslayip savas soonrasi buhranlariyla ve toparlanma süreciyle ele alisi, savaşın hem duygusal hem zorlu sureclerini apaçık gözler önüne sermesi muhtesem. Ama dinin karakterler uzerindeki evrilisi, kötü olarak görebileceğimiz karakterlerin sonlarını görebilmek, Prens Andrey gibi yoksun olarak ölmek gibi durumlarda hayatta tek bir seçimin değil bircok seçimin olduğunu gösteriyor.
Tolstoy'un dini ele alisi benim açımdan anlaşılması olanaksız bir düzeyde. Tarihteki bircok olgunun ve ozellikle de sanatın her türlü etkilendiği alanlardan biridir din. Müslümanların guzel eserler bırakma hevesine bakınız. Bu yuzden de bu kadar müthiş bir yazarin zorunlu olma durumu sanat anlayışı ve bunlar üzerinden yaptigi din eleştirisi eksik görünüyor. Ve cok şaşırtıcı ki Hristiyanlıkta bir eksiklik aramamasi.
Karakterlerin gelişimi, olayların onlari getirdiği son durumlar doyurucuydu.
Tarık Buğra zaten mükemmel bir yazar. Ama bir ülkü anlatırken, bir hayati ortaya sererken inanılmaz olacağını hiç düşünmemiştim.
Osmancigin gençliğinden, öfkeli ve ele avuca sığmaz kişiliğinin nasil ilmek ilmek islenerek nasil Osman bey olacağını adim adim anlatan; Osmanogullarinin dallanıp budaklandigini gordugu ruyasiyla nasil ulaşmak istediğini Allaha havale ettigi bir ülkü geliştirerek hayatını bu uğurda geçirdiğini o kadar guzel ele almış ki.. hic sıkılmadan okunacak bir kitap.
Tarihi olarakta Şeyh Ede balının kızıyla evlenen ve ruyasiyla coşkuyu bulan kisiligiyle en sevdigim padisahlardandir. Böyle büyüleyici bir şekilde okumak ayrica mest etti. Sanki gerçekten kendi düşündüklerini kendisi anlatiyormuscasina okuduğunuzu hissediyorsunuz. Bir utku ve uğrunda harcanan bir hayat anck boyle gusel anlatilabilirdi.
Kitabin Erkekler ve yapıları hakkında düşünmek uzerine önceden dusundugunuzden daha cok merak konusu kazandirmasi hayret verici ilk etapta bunu söyleyebilirim.
3 erkek annesi biri olarak şunu
