Bir gun sehirdeki herkesin tek tek kor olmaya basladigini ve bunuda bulaşıcı bir hastalik gibi gordukleri, temas ettikleri kisilere gecirdiklerini dusunsenize? Dunyanin her yerinde boyle oldugunu? Insanin görmek icin yapmayacagi durumlarin icinde kor olmakta isteyebilir insan. Cunku korluk ayni zamanda istenmeyen durumlara kapilar acmistir.
Gorme duyumuzla insanligimiz arasindaki korkunc gerceklik nasil hayatta kaldigimizinda bir gerekçesi. Yazar konuyu oyle islemis ki kitabin sonunda intihar ya da baska birini bekleme durumunda sona erecegini dusunmustum.
Beynimizi nasil kullanmaliyizi gecip, kararlarınızı ve düşüncelerimizi nasil yonlendirmeliyizi farkettiren bir kitap.
Temel bilgilendirme ve orneklendirmelerle dolu olacagini düşünmüştüm kitabin kalinligina oranla. Ama daha ilk birkac sayfada konuyu ele alis tarzi, her kim okursa okusun ona hitap edecek dusunur ve yazarlardan secilmis sozler, evet bunu yapabilirimin verdiği hissi icinize yerlestirecek bir oneri silsilesi.
Beynimizi ikna etmemiz gerekiyor. Benligimizi olusturan sey aldigimiz kararlar ve sonuclariysa eger ve bunu degistiremeyeceksek, o zaman sonuclarin degismesi icin bakis acimizla beraber kararlar degismeli. Kendimizi ikna etmeliyiz. Ama bunu yapmamaliyim dediginizde kacindiginiz seyi yapacak olmaniz gibi bir durum degil bu. Merak ettiyseniz buyurun.
Ama eğer kendi asosiyasyonlarimizi aci ve zevke doğru çekemezsek, yaşamımız hayvanlardan ve makinelerden farkli değil, demektir. O zaman sürekli cevreye tepki gosteriyor, bir sonra olacak olayin hayatımızdaki yönü ve kaliteyi saptanmasına izin veriyoruz demektir. Yine kutuya geri dönmüş oluruz o zaman. Sanki kamuya açık bir bilgisayarmışız gibi. Çok sayıda amatörler programlarımıza serbestçe girip girip cikabiliyorlarmis gibi!
