Reklam
En ağır yük ona düşüyordu; zaten hep iki kişinin acisini çekmez mi kadin?
Insan ne ile yasardan sonraki en carpici mini eserlerden biri oldu benim için.
Bir pansiyonda kalan kacaklar, hirsizlar, gezginler ve sahipleriyle aralarinda iliskiler uzerinden insana verilen deger anlatiliyor. Herkesin kendisine gore ic dunyasi sekillenmisken bir gezgin iyilik mottosuyla zincirleri kirip daha da kotusu vicdanlari sarsiyor.
Bazi donemlerin insanlari gercekten cok cekmisler. Ezilenler her zaman daha sert uyanmis ama en kotusude kimsenin gercektende onlarinda insan oldugunu dusunmeden yasamasiydi. Buna cok üzülüyorum.
Ne hapis öğretir iyiliği ne de Sibirya... İnsandır insana iyiliği öğreten!
Reklam