İnsana sadece ve sadece insan olduğu için değer vermeyen bir anlayışın, küresel güvenliği ve huzuru sağlaması söz konusu olamaz. Vicdanların çölleştiği bir dünyada, toprağın çölleşmesini önlemek mümkün değildir. Önce vicdanları adaletle, ötekine saygıyla, barışla, merhametle zenginlestirmemiz gerekiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Küreselleşen, giderek büyük bir köye dönüşen bir dünyada hic kimse digerinin sorununa bigane kalamaz. Acının rengi yoktur.
Geleceği şekillendirmek yerine geçmişin kalıplarında ve köktenci tasvirlerinde saplanip kaldılar.
Tek başına çözemeyecekleri sorunları yok kabul ederek ilerleyen Avrupa ülkeleri, Türkiye gibi bir ortakla bile iş birliğini denemekten kaçınır hale geldi.
Bir düzen kurma ve istikrarı yasatma fikri yok, kavgadan ve öfkeden beslenme var. Bu durum sürdürülebilir değil.