Aslında bunu anlamak için dönüp bakmama gerek yoktu ; bu sesi nerede olsa tanır, karşılık verirdim, uyanık da olsam, uyuyor da olsam... Hatta bahse girerim ölü de olsam bilirdim.
Asıl iyilik tanımadıklarımıza yaptığımız iyiliktir; halbuki biz bütün hüsnüyetimizi [iyi niyetimizi] dostlarımıza saklayıp bunların dışında kalanları bir çırpıda ve kısa bir hükümle fena addediyoruz[sayıyoruz]!..