Adem
@feelinglikeK
Ve gerisi pastır ve yıldız tozudur…
237 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
“Ama bu durumda, yaşamın yüceliği nerede? Yalnızca tıkınmaya, çiftleşmeye, tuvalet kâğıdına yazgılıysak, kimiz biz? Ve elimizden yalnızca bunu yapmak geliyorsa, bize söyledikleri gibi, özgür varlıklar olmaktan nasıl gurur duyarız?”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ama bu sefalet, sefalet,” diyor kadın; sesi, tecavüze uğramış gibi yakınma dolu, “makyaj yapılmış sefalet bu! Sefalet makyajcılarıyız biz!”
O Chantal, Chantal’a benzemiyor; o Chantal onun sevdiği Chantal değil; bir Chantal görüntüsü yalnızca. İçini tuhaf bir yok etme isteği kaplıyor ve çocukların kopardıkları yaygaradan zevk alıyor. Odanın altını üstüne getirmelerini istiyor, Jean-Marc’ın vaktiyle sevdiği, ama şimdi bir görüntüye dönüşmüş olan o küçük dünyayı yerle bir etmelerini istiyor.
Her ikisi de, içinde zavallı ruha çok az yer bırakılmış bir bedene sahiptir. Bu durumda, birbirlerini bağışlamaları gerekmez mi?
Chantal’ın karşısında içini tuhaf, melankolik bir ilgisizlik duygusu kaplıyordu. Yalnız ona değil, her şeye karşı bir ilgisizlik. Chantal, görüntüden başka bir şey değilse, Jean-Marc’ın da tüm yaşamı bir görüntüden ibaret.