Gittiler,geride bir tren gürültüsü ,bir istasyon uğultusu,kulakları yırtan bir düdük sesi bıraktılar .Bir şarkının nakaratını bıraktılar boğazımızın derinlerinde bir yere.Gittiler,bir perde aralığı ,iki kahve fincanı,üzerindeki koku gitmemiş bir sabahlık bıraktılar ….
Hakikatin ağır yükü altında ezilen ruh,bir başka ruhla ilk teması kurabilirse ,yeniden dirilir.Aksi halde yalnızlık telaşı insanı kendisinden bile şüphe ettirecek kadar içimize sirayet eder.