Sevgili kardeşim! Yastığı toprak, arkadaşı kurtçuk, yoldaşı Münker ve Nekir, kalacağı yeri kabir, vaadleşme vakti kıyamet, hedef yerinin cennet veya cehennem olduğunu bilen bir kimseye sürekli olarak ölümü düşünmesi yakışır.
Ölülerin arasında olduğunu düşünmesi ve eninde sonunda kabrin içinde çürüyeceğini idrak etmesi daha selametlidir. Artık kabir ehlinin arasında olduğunu ve hesaba çekildiğini düşünür.
*
“Ey Ademoğlu! annen seni doğurduğunda ağlıyordun etrafındaki insanlarsa sevinçten gülüyorlardı. Öldüğün zaman senin için ağladıkları günde Ahirette mutlu ve mesud olabilme adına amel işle.”
(İbn’ul cevzi)