Puan vermedi
Kütüphane Kedisi – Alex Howard
“Kütüphanenin gerçek sahibi kim?” derseniz… kesinlikle bu kedi!
Bu kitapta rafların arasında gezen, Nietzsche okuyan, arada böcek yiyen, pastırma kokusunu kilometrelerce öteden alan aşırı entelektüel bir kediyle tanışıyoruz. Kütüphaneye gelen herkesi gizlice izleyip içinden yorum yapan bu kediyi okurken hem kahkaha attım hem de “bu kedi herkesten daha zeki olabilir mi?” diye düşündüm.
Alex Howard o kadar tatlı bir atmosfer kurmuş ki, okurken elimden bir an olsun bırakamadım .
Kitapları, kedileri ve hafif felsefeli, hafif komik hikâyeleri seviyorsanız… bu kedi sizi kesinlikle eğlendirir.
Okuyun, sonra kütüphanedeki tüm kedilere saygı duruşunda bulunun.
Dune serisine başladığımda ikinci kitap olan Dune Mesihi'inden sonra kitaplara tek tek yorum yazmaktan vazgeçmiş, sonunda toplu bir değerlendirme yaparım demiştim,iyi ki öyle demişim. Çünkü bir kitabı diğerinden bağımsız ele almak çok güç, illa ki önceki kitaptan spoiler vermek lazımdı. Şimdi seriyi tamamladığıma göre, başlayabiliriz:)
Yazarının vefat etmesi sonucu tamamlanamamış bu serinin ilk kitabı bittiğinde var olan karakterlerle Dune gezegeninde, uzak gelecekte savaş, macera kitabı okuyacağımı sanıyordum. Çok da heyecanlıydım. Fakat hiç umduğum gibi olmadı. Meğer bu seri bu gezegenin binlerce yıllık tarihinde olan olayları anlatıyor. İşin kötüsü kitaplar ilerledikçe eklenen karakterleri sevemiyor, olayları ilginç bulmuyor, hatta anlamlandıramıyordum. Bu sebeple heyecanım gitgide söndü. Özellikle üçüncü kitap olan Dune Çocukları'ndan (bu çocuklar ilk kitapta tanıştığımız Paul'un ikiz çocukları) sonra dördüncü kitapta iyice sıkılmaya başladım. Dune Tnrı İmparatorluğu resmen bitmek bilmedi. Bu arada hikaye de garip bir yere evrilmişti. Tanrı imparator denen kişinin amacını da anlamadım kitabı okurken zaten. Kitap boyunca ona sorulan her soruyu felsefeye bulandırarak cevaplar veriyor, okuyucu neler olduğu konusunda bir türlü aydınlanamıyor. Beşinci kitapta konu tekrar biraz daha farklı bir yere evriliyor. Evrildiği yer sapık rahibelerin (Dune Sapkınları) planları ve buna karşı savaşan Bene Gestrit rahibelerinin planları. Son kitap da bu bağlamda ilerliyor. Nereye varıyor diye sorsanız, seri zaten tamamlanmadığı için slında bizler de bilmiyoruz ama anlatılan şeyler beni bir türlü tatmin etmedi.
Biliyorum ki Dune serisi bilim kurguda çok önemli bir yere sahip. En başta F. Herbert'in kurduğu gelecekten ben de etkilenmiştim ama devamı gelmedi. Ne merakımı tam
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlığın ilk ortaya çıkışından günümüze kadar evrimini dönemler halinde inceleyen bir kitap.
Harari'ye göre en büyük devrim tarım devrimi, bundan sonra homo sapiens'in tabiri caizse şirazesi şaşmış. Kitaptaki bölümleri anlatarak spoiler vermek istemiyorum. Dikkatimi çeken bir kaç konuya değineceğim sadece.
O kadar çok Türk, Türkiye, Osmanlı örneği var ki. Yazar sanki Türkiye'de yaşamış, ya da kitabı Türk okurlar için yazmış hissine kapıldım. Bir örnek vermek gerekirse Tofaş arabadan bahsediyor, Tofaş otomobili Türkiye'de yaşamayan birinin kolaylıkla bilebilmesi mümkün değil. Orijinal mi böyle çeviri mi böyle bakmak lazım.
Yazarın Müslüman kesimden ürktüğü çok belli, din adına açıklamalar, tespitler ve eleştiriler yaparken çoğunlukla Hristiyanlığı örnekliyor. Çok az yerde Müslümanlık adına yorum var.
Bir bölümde gayet net bir şekilde eşcinsellik güzellemesi yapıyor (eşcinselliği desteklediğim ya da eleştirdiğim anlaşılmasın).
İnsanlık tarihinde kapitalizmin önemli bir yeri olduğu net. Bunu da çok detaylı olarak örnekler şekiller ile anlatıyor hatta ileri götürüp başka seçenek, yok en iyisi bu demeye vardırıyor. Ancak ben insanlık tarihinde önemli yer tutan komünizm hakkında da bilgi vermesini de beklerdim. Bilim adamına yakışmayan yaklaşım olarak değerlendirdim.
Bir ara tarihçi kimliğinden çıkıp filozof psikolog gibi felsefeli konularında bilgiler vermeye çalışıyor, kişisel gelişim metni kıvamına kadar götürüyor.
Geçmiş döneme ait örnekler ile anlatım çok detaylı ama günümüze yaklaştıkça metin oradan biraz, buradan biraz haline dönüyor, sonunu bağlamak istediği yere bir an evvel gelmek hissiyatı doğuyor.
Bunlar benim naçizane tespitlerim..
Aşık olun...
İyi okumalar dilerim...
