Düşünce,kelime olarak açığa çıkar.Kelime ise eylem olarak.Eylem ise alışkanlığa döner ve alışkanlıklar, karakterin şeklini alır.Dolayisiyla , düşünceyi ve sonrasındaki yolunu dikkatle gözlemle,ve bu yol, tüm varlıkların iyligini kapsayan sevgiden kaynaklansin.
Evet bütün kâinatı bir saray ,bir ev gibi muntazam idare eden ve yıldızlari zerreler gibi hikmetli ve kolay çeviren ve gezdiren ve zeraati muntazam memurlar gibi istihdam eden zat_i akdes_i ilahi'nin seriki,naziri hiçbir şey onun gibi değildir.O işitendir görendir.ziddi niddi olmadığı gibi sırrıyla sureti misli misali şehibi dahi olamaz.