Annemle takılmak çok akıl kârı değildi. Evde beni ne zaman boş otururken yakalasa bir iş öğretmeye kalkıyordu. Merdaneli çamaşır makinesinde çamaşır yıkamayı öğretmeyi denedi, olmadı, yemek yapmayı öğretmeye koyuldu. Hepsini bile bile beceremiyormuş gibi yapıyordum. Es kaza elimin yatkın olduğunu öğrense o işleri bana kitleyecek, ben o işleri yaparken çardakta arkadaşlarıyla çay kahve muhabbete girecekti. Öğretmeye çalıştığı şeyleri beceremeyince,"Hep kız istedim, erkek oldu. Vardır her şerde bir hayır, isyan etmiyorum. Seni de sanki evladımmışsın gibi bağrıma basıyorum." deyip duruyordu.