Ayrılmanın,ayrılamanın öyküsü...
Aylin Balboa ile tanışmamı sağlayan ilk kitabı.
Yazar bir ayrılık hikayesini içsel bir sorgulamayla günümüz olayları,deyimleriyle o kadar güzel iliskilendirmis ki okuyan herkesin kendisinden bir şeyler bulacağı bir öykü ortaya çıkarmış.
Ayrılık acısını hazmetme süreci sanırım tam da yazarın bahsettiği gibi. Hem bir kurtuluş hem bir ayrılık acısı ikilemi.
Kitabı okurken temponuz hiç düşmüyor. Ayrılığa doğru adımlarınız hızlanıyor hep. Bir yerden sonra ayrılıkta kendini bulma telaşına dönüyor işler. Kitapta ayrılığa kadın penceresinden bakıyorsunuz. Kadına ait duyguları hissediyorsunuz. Bu da bir kadın olarak beni cok etkiledi.
Bu ayrılıkta Osman'ı da merak etmedim degil Suçlu kim çok emin değilim. Ama Osman ise vay haline.
Yazarın tespitleri,betimlemeleri ve alintilari cok harika. Okurken hem bir muziplik hem de bir hüzün hissediyorsunuz. Cok az kitap bence bu duyguyu hissettiriyor.
Kitap bana biraz Albert Camus'un Yabancı'sını biraz Osamu Dazai'nin Öğrenci Kız kitabını hatırlattı. Sanki bir monolog gibiydi.