Kodal
@ferdikodal
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gözlerin iki göl gibi
Öyle derin ki
Korkuyorum içine dalmaktan
Bir daha nefes alamamaktan
Ve o gülüşün
Öyle kıskandırır ki güneşi
Bulutların ardından çıkmak istemez sanki
Güneş bile kıskanır parlayamaz senin gibi
Baktım gülüşünden güzel şiir olur
Sevdim gitti
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın
Madem sevmiyorsun
O zaman sahip çık gözlerine
Dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime
Bana bu çağı en iyi tanımlar gibi görünen şey, ayrılık.
Herkes dünyanın geri kalınından, sevdiklerinden ya da alışkanlıklarından ayrıldı.
İlk adım ne ya da nasıl değil, kim ?
Kim olmak istediğinizi bilmelisiniz.
Aksi taktirde değişim arayışına güvensiz tekneye benzer.