Henry David Thoreau'nun deyişiyle, "İnsan yığınları sessiz bir çaresizlik içinde hayatını sürdürür," çoğu insan değerli zamanını boşa harcar ve düşlerini gerçekleştirecek zamanı bulamadığı duygusuyla ölüp gider. Bu acı verici içgörü ne kadar doğru olursa olsun, ona inanmak istemeyiz. Bunun yerine sonuna kadar umudumuzu koruruz.
Büyük bir eser "İşte hayat böyledir," diyen canlı bir metafordur. Çağlar boyunca klasikler bize çözümleri değil açık-seçikliği [lucidity], cevapları değil poetik içtenliği vermiştir; onlar bütün kuşakların insan olabilmek için çözmesi gereken problemleri kaçınılmaz bir şekilde apaçık ortaya koyarlar.