Arif Bey korkanlardan değil, korkutanlardandı. Padişaha itaat etmek şartıyla gücü yetenlerin her türlü suçu işleyebildiği İstanbul'da silahlı kabadayıların sayısı oldukça fazlaydı.
Yaşadıkları tuhaf yakınlığın sihrini Nora zekasıyla Ziya sezgisiyle kavrıyordu: Ancak susarak bu bağı sürdürebilirlerdi. Herhalde çok az insan birlikte susabilmenin değerini onlar kadar güçlü biçimde anlayabilir, konuşmadığı için diğerine bu kadar minnet hissederdi.