Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur
Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından
Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur
….
Bulanık akan sular durulacak yeniden
Gökyüzüne direkler vurulacak yeniden
Saâdet menziline varılacak yeniden
Çağlar üstü bir nizam kurulacak yeniden
Cehaletin elinde lanetli bir saz kaldı
Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.
Bu kan kokan coğrafya, bu çığlıklar senindir
Bu gözü yaşlı târih, hıçkırıklar senindir
Yeryüzünde çiğnenen bütün haklar senindir
Prangalı hükümler, aydınlıklar senindir.
Yıllardır, uygarlıktan sana hep enkaz kaldı
Ufka bir bak yiğidim, inkılâba az kaldı.
Tasalanma yiğidim; zaman bizden yanadır
Külümüzden yükselen duman bizden yanadır
Son durak, son ilahi ferman bizden yanadır
Dünya düşman olsa da, iman bizden yanadır
Kapıları açacak çoşkun bin niyaz kaldı
Ufka bir bak yiğidim, inkılâba az kaldı
…..
Bütün dikenlerini kırıp attım
Sana gönderdiğim gülün,
Sen gülü incitmezsin bilirim.
Gönlüm dilsiz bir papatya,
Dipsiz bir suya râm olmuş.
Sevildiğini bilsende
Emin olmak istersin.
Ferman yazsam nafile,
Her kopan yaprakta
Seviyor der de inanmaz
O son yaprakta sevmiyor dersin.
Tuğ-u Şahi/2026
30 MAYIS 1924 - Fikriye Hanım'ın Ankara'da intiharı.
Ve Mustafa Kemal'in kendisi için yazdığı şiiri:
Dilberâ, derd-i dilimden bele ünvân etdim
Ki, qem-i hicr ede dil mülkünü virân etdim.
Mümkün olmaz mene veslin, bilirem, heşre kimi,
Ol sebeb meskenimi kuh-i bîyaban etdim.
Eşq sultanı menim qetlime fermân getirib,
Etmedim terk-i vefâ, taet-i ferman etdim.
Ser-i kuyinde qoyub başımı bir uf demedim,
Ser-i sidq ile dil ü canımı qurban etdim.
Xurşidbanu Natəvan