Bizler ya başkasıyla varolurken kendimizden vazgeçeriz ya da birlikte varolacağımız kişinin kendinden vazgeçmesini talep ederiz. Bu da mutlak bir mutsuzluk ve pasifliktir. Böylece sevgi gibi sevinçli bir duygu bile bir şantaja dönüşür.
İnsan, kodesinden ancak başka bir kodes için vaz geçebilir. Yalnız ölülerin (çoktan saçılmışlardır sonsuzluğa) kodesi yoktur. Aşk, saçılma korkusuna karşı "kodes arzusu"dur.