Âdem Babamız gibi kendimi cennetten attırmadan rahat edemedim. Düştüm, Canzi'yi de birlikte yuvarladım. Boşlukta yuvarlanıp gidiyoruz. Cennetten olduk;fakat yeryüzünü henüz bulamadık.
Her bir hamle, her bir keşif onu biraz daha ileri taşıyordu. Sadece satranç tahtasında değil, zihninde de daha büyük bir dünya inşa ediyordu. Her hareket, hayatta da bir yerden bir yere geçişin mümkün olabileceğini hatırlatıyordu.
Sayfa 52 - Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık·Kitabı okudu
Çoğu kişi onu "tuhaf ama iyi çocuk" olarak tanımlardı. Oysa onun içinde, bu yemyeşil doğanın çığlık attığı kadar büyük bir sessizlik yankılanıyordu. Bu onun hem zayıflığı hem gücüydü.
Sayfa 13 - Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık·Kitabı okudu