Akılları kelimelerinin gerisinde kalan filozoflar ne derse desin, en çok sevilen insan en az tahammül edilen haline gelmekten ibaret bir yörüngenin de sahibiydi galiba Sevin, Oğuz Atay'ın her zamanki sıkıntılarından, içinde bocalayıp durduğu güven bunalımından, o son derece hastalıklı bağlanışından ve kendisini hayatının merkezine yerleştirip her şeyi o düz çizgi üzerinde yaşamaya kalkışmasından bıkmıştı anlaşılan.