Akılları kelimelerinin gerisinde kalan filozoflar ne derse desin, en çok sevilen insan en az tahammül edilen haline gelmekten ibaret bir yörüngenin de sahibiydi galiba Sevin, Oğuz Atay'ın her zamanki sıkıntılarından, içinde bocalayıp durduğu güven bunalımından, o son derece hastalıklı bağlanışından ve kendisini hayatının merkezine yerleştirip her şeyi o düz çizgi üzerinde yaşamaya kalkışmasından bıkmıştı anlaşılan.
Şaşırtıcı olan Olric, orada duran saçsız sakalsız yeryüzü sürgününün de kendisini aynı şekilde acıklı bir ifadeyle süzmesi ve "Bat dünya bat, bat da Teşvikiye Caddesi'nde imsakiye sat diye sayıklamasıydı.