Nöbet Devam Ediyor
Kale çatlak olabilir.
Yılların yükü taşlara işlemiş, duvarlarında izler bırakmış olabilir.
Rüzgârlar sert esmiş, yağmurlar dinmeden yağmış olabilir.
Ama hâlâ ayaktadır.
Çünkü bazı yapılar kusursuz oldukları için değil, vazgeçmedikleri için yıkılmazlar.
Bayrak bazen rüzgâr bekleyebilir.
Kimi gün gökyüzü sessizdir.
Kimi gün insan, içinde taşıdığı gücü bile hissedemez.
Yorgunluk omuzlarına çöker.
Umut biraz uzaklaşmış gibi gelir.
İnsan kendi kendine:
"Biraz daha ne kadar yürüyebilirim?"
diye sorar.
Ama bayrağın tepede oluşu yalnızca dalgalanmasına bağlı değildir.
Bazen en büyük direniş, düştüğün yerden inmeyi reddetmektir.
Hayat bana birçok şey öğretti.
Kaybetmeyi öğretti.
Beklemeyi öğretti.
Yorulmayı öğretti.
Ama vazgeçmeyi öğretemedi.
Çünkü bazı insanlar vardır;
Yolları uzar.
Yükleri ağırlaşır.
Hayalleri gecikir.
Ama nöbet yerini terk etmezler.
Belki bugün istediğim yerde değilim.
Belki hayalini kurduğum hayatın tam ortasında da değilim.
Ama hâlâ buradayım.
Hâlâ yürüyorum.