Diğer insanlar için duyduğum endişenin ne kadarı gerçek ve içten, ne kadarı toplum tarafından atılmış sahte bir cila, bilmiyorum. Kendimle yüzleşmekten korkuyorum.
Bir çıkış noktasına ihtiyacın var ve hepsi tıkanmış. Gece - gündüz kendi kendine ördüğüm o daracık, karanlık hapishanende yaşıyorsun. Ve işte bugün, içinde köpüren ve duvardaki bir sızıntı gibi büyüyen o müthişı serbest bırakmazsan, patlayıp parçalarına ayrılacağını hissediyorsun.
Bir rüyasın sen; umarım seninle asla tanışmam. Ama senin kelepçen benim huzurumun... geceden ayrılışımın sembolü. Seni seviyorum çünkü sen bensin... yazdıklarımsın, bir dolu hayat olma arzumsun.