İnsan ne kadar kâmilse o kadar sade söylüyor sözünü, o kadar sade yaşıyor hayatı. Hakikatinden mahrum olansa süslü kelimelerin, büyük iddiaların, ışıltılı hayatların arkasına saklıyor bilmeyişini.
Güzel diyebileceğim ne varsa hiçbiri günün boşa geçmediği hususunda beni ikna etmeye yetmedi. Bir şey olmalı diyordum, bir şey olmalı ve insan onu yaptığı için günü anlam kazanmalı, boşa geçmemeli. Bulamadım o bir şeyi. İnsan günlerin kendisine ne için verildiğini düşünüyorsa işte onun uğrunda vaktini harcamışsa günü boşa geçmemiştir, diye düşündüm sonra.