Ezgi Ümütlü
@fezgii
Puan vermedi·129 syf.··
Beğendi
·2024 8. kitabı
·37 günde okudu
·Okunma: 11 Aralık 2024 05:06
Şans eseri başladığım bir kitaptı. İyiki başlamışım. Zamana yayarak okudum. Okuduklarımı sindirmem de zaman aldı. Hayatında mutlaka bir şeye veda ediyorsun veya edemiyorsun. İşte o yüzden bu kitapta her veda için kendini bulabileceğin bir bölüm var. İnsan sever, vazgeçer. Ama nasıl? Acıtmıyor diyen yalan söyler. Her veda acıtır. Her vazgeçiş acıtır. Düşünmüyorum diyen de rüyasında görüyordur. Ya da gerçekten sevmemiştir. Sevdiğimiz bardağa bile kırılınca methiyeler düzebilecek kalplerimiz varken sevdiğimiz insanlarla vedalaşmak kolay olur mu hiç..olmaz. Aylin Balboa. Kitabını çok beğendim. Ne kadar insan, ne kadar gerçekçi, ne kadar çarpıcı, ne kadar sürükleyici ! Kalemine sağlık.
Diyojen kadar başkalarının söylemlerinden etkilenmeyen bir insan hiçbir zaman diliminde yaşamamıştır diye düşünüyorum. Kitabın başlığı hem dikkat çekici hem de Diyojen'in bu özelliğine dikkatleri çekiyor. Üslubunu çok beğendim, oldukça akıcı bir kitaptı. Okurken Diyojen'e hem hayran kalıyor hem de yaptıkları karşısında afallıyorsunuz. Büyük İskender dahi kendisi ile karşılaştıktan sonra hükümdar olmasam Diyojen olurdum demiştir. Verdiği pratik ve zeki cevaplarıyla Büyük İskender'i alt etmiştir. Bu dünyanın geçici olduğunu hepimizden çok farkettiğini düşünüyorum. İnsanlar, söylemler, travmalar..her şey geçici. Fıçıda yaşarken bile bunun farkında olup hakikatle huzur bulmuştur Diyojen. Kendisini aşağılamaya kimseyi layık görmediğinden değildir onun ben aşağılanmam demesi. Kibirden ziyade sözlerin boş olmasıdır olay. Aslolan icraattir, kişinin kendini bilmesidir.
İyi arkadaşı olmalı insanın diyor Diyojen. Aşka ise en büyük aptallıklardan biri olarak bakıyor. Güzel kadınlar ona göre dünyanın en tehlikeli canlıları. İlgimi çeken başka bir nokta da beden sağlığına verdiği önem. Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur, yıllar öncesinden insanlar bunu biliyordu. Tabi ki yine eksik olan icraat.
Ben kitabı çok beğendim. Diyojen'le ilgili daha çok şey okumaya itti beni. Felsefeye ilgili olanlara özellikle tavsiye ederim.
Ataları arasında köpek olsa da yaratılış olarak kurt olan Beyaz Diş'in hayatını anlatıyor kitap. Hikayenin kurgusu çok başarılı. Jack London hikayenin akıcılığını başından sonuna kadar sürdürebilmiş. Çeviri de oldukça güzel, yalın. Kitabı elimden bırakmayı hiçbir bölümde istemedim.
Hikaye bir kurdun hikayesi ama insan çoğu zaman kendisinden örnekler bulabiliyor. Beyaz Diş ehli olmayı öğrenirken içindeki vahşi içgüdüleri bastırmaya çalışıyor. Bizler de kendi dünyamız ile dış dünya arasında bunu çok yapıyoruz. Dürtülerimizi, arzularımızı bastırmaya , çevremize ayak uydurmaya çalışıyoruz. Buradaki temel nokta onları yok saymak ya da dizginlemek değil. Kendi adımıza o dürtülerin, o içimizdeki ateşin bize nasıl faydası dokunabilir oraya odaklanmalıyız. Beyaz Diş içgüdülerini tamamen kaybetseydi Kutlu Kurt olamazdı. Beyaz Diş'in bu yolda sahiplerinin ne kadar önemli olduğunu görüyoruz kitapta. Boz Kunduz , Güzel Smith ve Weedon Scot ile üç farklı Beyaz Diş vardı. Üç sahip de Beyaz Diş'te varolan farklı dürtülerin ortaya çıkmasını sağladılar. Sahipler kavramına bizim için aklımız, çevremiz diyebiliriz. Aklımız ve çevremiz sayesinde kendimizi daha iyi tanıyabilir ve dürtülerimizi daha iyi şekilde yönlendirebiliriz. Hepimize kendini geliştirme farkındalığı olan bir akıl ve bu farkındalığı artıracak bir çevre diliyorum.
Yalom'un daha çok beğendiğim kitapları oldu.Lakin bu kitaba da kötü diyemem.Özellikle son vakayı heyecanla okudum.Psikoterapiye ilgisi olanlara tavsiye ederim.
Akaki Akakiyeviç'in hüzünlü hikayesini Gogol zamanın güzel betimlemeleri ile sürükleyici bir dille anlatmis. Kitabın baş karakterinin tüm zamanların sabah 8 akşam 5 çalışan memurlarını yansıttığını düşünüyorum. Bir palto alabilmek belki eskisi kadar zor değil, tekstil eskisi kadar pahalı olmadığı ve alternatif fabrika üretimleri olduğu için. Lakin hobilere, zevklere, gezip görmeye, kültürel ve sanatsal faaliyetlere para ayırabilmek hala memurun harcı değil.Maddi imkanlar dışında baş karakterin kişiliği de oldukça dikkat çekici. Bizdeki memur kafasi dediğimiz bir zihniyet.Risk alamayan, sesini çıkaramayan, silik insanlara dönüşen bir kitleden bahsediyorum.Bu kafaya sahip olanlar mı memur oluyor yoksa memur olunca herkes bu kafaya mı sahip oluyor bilemiyorum.
Velhasıl kelam bir çırpıda okunabilecek hüzünlü bir kitap. Derin düşüncelere dalmak isteyenlere özellikle tavsiye ederim.
