Fatıma gül vural
@fgulvural
Beklemek,
neyi beklediğini bilmeden..
Şu anda okuduğu kitap
" Böyle dümdüz bir beynim olacağına hiç olmamısını tercih ederim"
Halbuki ben unuttum bile...
Hayır, unuttum diyemem, fakat üzerimde bir tesiri kalmamış...
Çarşamba ismailağa camii'nde yıllarca dinine hizmet eden Allah dostu Mahmut ustaosmanoğlu hoca efendiyi babamla ziyaret etmiştik. Ziyaret nedenimiz de, Hoca Efendi'nin ardı ardına başına gelen musibetleri. Kendisi ağır hasta idi, damadı caminin içinde şehit edilmişti. Kızı ağır bir kanser vakasından yıllarca ızdırap çektikten sonra vefat etmişti. Hanımı da uzun yıllar süren bir yatalaklıktan sorna kızından daha önce ölmüştü.
Böyle bir ortamda kendisini ziyaret ettik.
Konuşmakta zorlanacak kadar yorgun bir bedeni vardı.
Babamla uzun bir geçmişleri bulunduğu için aralarında tatlı bir muhabbet vardı. Ben de o muhabbetten istifade ediyordum. Söz arasında babam kendisine dedi ki: efendi hazretleri!
Dünya sizi epeyi bunalttı. Allah Teâlâ size sabır ihsan buyursun.'
Mahmud efendi bu sözün üzerine babama şöyle dedi:
' Hafız efendi!
Ama dünya tam da mevlamızın tarif ettiği gibi değil mi başka türlümü bekleyecektik?
Bu sözden bana ve sana, bütün sıkıntı hisseden mü'minlere güzel öğütler vardır. Doğrusu ne bekliyorduk dünyadan nasıl olmasını? İşte dünya budur.
Altı, peygamberlerin mübarek cesetleri ile dolu dünya, üstünü bize ikram mı edecekti.
(Nurattin yıldızı'ın babası ile yaşadığı olay)