Kitaplara ilişkin eski bir özlem içini sardı. Pasaja girdi. Hanın çaycısı çıktı karşısına, elinde askılı tepsi.
“Mürşit Abi yoksun ne zamandır.”
"İş güç be Halil.”
“Bi kahve yapayım mı sana?”
"Yap Halil.” Sen bana kahve yap, ben de sana bu hayat yaşanabilir bir şeymiş gibi yapayım Halil dedi içinden. Hayat bir koşu bandıdır, durmadan koşacaksın, durduğun an bant seni üstünden atar, aklında tut bunu.