MarcusAurelius Roma Meydanı’nda yürürken arkasında bir uşak olurmuş.
Uşağın tek işi, insanlar Aurelius’a şükranlarını sunduğunda Marcus’un kulağına
“SEN SADECE İNSANSIN”
diye fısıldamakmış.
“Sen sadece insansın”
Etten, kemikten, ruhtan,duygudan, düşünceden, histen oluşan.
"Hafızası insanın düşmanıdır,” dedi aynı gece. “Unuttum, kurtuldum sanırsın ama öyle bir şey yok. Yaşanmıştan kurtulmak yok. Toprağa girene kadar takip eder seni olmuş olan."