Şöyle de düşünmüşüm: “Kişi daha kendi varoluşundan kuşkuluysa, nasıl edebilir de gidip öteki kişiyi bilebilir; ‘gerçekten’ tanıyabilir?!
Sonra, şöyle: “— Ama başka yolumuz yok —olmamalı: hep, bunu denemek; kendimizi de ötekini de, ‘gerçek’ kılmak...“
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anılara sonuna dek sadığımdır; insanlara hiçbirzaman öyle olmayacağım.
R.M.Rilke
Kişi, sevdiğini, o öyledir diye mi sever; o, kendine uygundur — giderek, istediği gibi olur diye mi sever?
“Sahici ben” diye bir şey yoktur — olsaydı bile ben onu bilemezdim; görseydim bile, tanıyamazdım.
—Peki, bu ‘ben’ — kim bu soruyu soran?...
“Kırıldın mı? diye sordun — ben de, “Senin ile benim aramızda öyle şey olmaz” dedim.