İnce kar taneleri, sarı telli sazlıklar
Bu bir çağrıdır doğadan insana
Kalk, uyan, devir değişti
Düşünmeden yaşandı, çokça vurdumduymaz
Ve insan akıllanmadıkça
Daha nice yaş akacak gözlerden
Bir bir silinip giden anılar
Varoluş sancıları hep boşuna
Varolmayının sancısı yok mu sanıyorsun
Bitip tükenmek kadar sona yakın,
Tek kendin mi sanıyorsun
Savaş var diyorum sana savaş
Kalk, uyan, devir değişti
Kervan düzüldü artık
Mazlumların ağır başları
Bir bir kesildi diyorum anlasana
Kan revan kaplamış dünyayı
Katran yağıyor göklerden gecelere
Kalk, uyan, devir değişti
Mor sümbüller yok artık ovalarda
Bak, yaşam her an ölmeye mahkum
Ya susanlara ne demeli şimdi?
Acınası hallerin içine düşenlere
Bir çobandır tutturdular başlarına
Sürü misali ovadan ovaya
Aklını yitirmiş bunlar aklını