“Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki! Atla diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu.”
Yani insanlar bazen kendilerine yapılan büyük iyiliklere o kadar odaklanırlar ki, o kişideki diğer kusurları ya da geçmişteki hataları görmezden gelebilirler.
Hemen ardından gelen konuşmada da şu fikir var:
“İyi bir insan olmak için çok zeki olmaya gerek yoktur. Hatta bazen çok zeki insanlar iyi olmayabilir.”
Buradaki ana mesaj, insanların karakterini değerlendirirken zekâdan çok davranışların ve iyiliğin önemli olduğudur. Ayrıca bir insana yapılan iyilik, insanların o kişiye bakışını tamamen değiştirebilir.