Elif Betül
@filipovna
922 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okuduğum en sürükleyici romanlardan biri. İki gündür başından kalkamadım. Üç İstanbul, İstanbul'un ve kimlik bunalımı yaşayan başkarakter Adnan'ın üç dönemini anlatıyor. Kırktan fazla karakter var ( her devrin adamları, inanılmaz yozlaşmış iğrenç karakterler) mekan tasvirleri ve ruh tahlilleri çok iyiydi özellikle. "Anlatılmaz okunur" demişti kitabı bana tavsiye eden arkadaşım. Öyle gerçekten. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Reklam
Puan vermedi·88 syf.··
Beğendi
·2019 98. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 30 Kasım 2019 00:23
Doğa sevgisi ve ihtiyacı çok samimi işlenmiş severek okudum ben. Üç bölümden oluşuyor. "Yürümek” “Bir Kış Yürüyüşü” “Gece ve Ay Işığı.” Yazara göre yürümek huzur, gerçek bir sanat, bir terapi. Bana göre de öyle:) Gece ve ay ışığı bölümü çok iyiydi. Hemen dışarı çıkıp yürümek istiyorsunuz :) Tabiat âşıklarını seviyorum. Tavsiye ederim.
Bir şeyler yazmadan geçemeyeceğim çok beğendim çok. Bayıldım. Orhan Pamuk bin yılın romanı demişti karamazov kardeşler için hiç de abartmamış diyorum şu an. Bir aile dramı üzerinden irdelenmemiş konu bırakmamış Dostoyevski. Şehvet düşkünü sorumsuz bir babanın esrarengiz ölümüyle bambaşka karakterlere sahip oğullarını tanımaya başlıyoruz. Derin psikolojik çözümlemeler Dostoyevski'nin tüm kitaplarında vardır ama karamazov kardeşler zirvesi. İnsana ve hayata dair her şey var bu romanda. Karamazovların hepsinde kendimden bir parça buldum sanki. Karakterleri incelemek müthiş zevkliydi. Ama en çok dmitri (mitya). Duygularını aşırı uçlarda yaşaması, taşkınlığı tutarsızlığı, sürekli suçluluk duygusu taşıması, saçma sapanlığı. İvan da çok karizmatik bir karakterdi. Hatta babadan bile nefret etmedim desem? :) Sayfa sayısı korkutmasın, sürekleyici. Bir süre sonra tekrar okuyacağımdan eminim. Şiddetle tavsiye ediyorum.
Kiesewetter'in Mantık kitabındaki "Gaius insandır, insanlar ölümlüdür, o zaman Gaius da ölümlüdür." şeklindeki tasım örneği ona ömrü boyunca doğru gelmişti, ama hep Gaius bağlamında; kendisiyle hiç ilintisi olmadan. Evet Gaius insandı, ama sıradan bir insandı, o bakımdan da bu önerme onun için tümüyle doğruydu; ne var ki İvan İlyiç Gaius değildi, sıradan bir insan da değildi; o her zaman herkesten farklı, özel bir varlık olagelmişti.
İncecik bir kitap ama çok fazla duyguyu aynı anda yaşatmayı başarıyor. Yüzleşme, korku, ölüm, yalnızlık. Ama asıl tema çaresizlik. Kitabın sonlarına doğru ivan'a bir melek görünsün istedim o kadar çaresiz ve yalnızdı ki...Ölüm döşeğindeki İvan İlyiç'in son anlarında yaşadığı korkuyu, etrafına duyduğu öfkeyi, nefreti, bütün hayatını sorgulayışını ve insanın ölüm karşısındaki çaresizliğini çok sarsıcı bir şekilde anlatmış Tolstoy. Tavsiye ederim.
