İki tatlı, kimsesiz ve hayattan alacaklı kadının yollarının kesişmesi ve birbirine iyi gelmesinin acıklı hikayesini okudum elimden bırakamadan kısa sürede. Bu acı iki hayatı okurken, iki kadın birbirlerinin hikayelerindeki kötülerin gözünden gösterdi kendilerine ve bize yaşananları ve iyileşme o zaman başladı. Güzel bir tat bıraktı dimağımda.
Misafir kız ağlamaklı oldu. Ağlanacak bir şey anlatmadım daha. Ağlamalı yere bile gelmedik, ne acelen? Ama onun bana değil, kendine ağladığını anladım. İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.