M.S

Karşılama kurallarından başka bir şey düşünmeyen, yıllarca aklı fikri, ziyafet masasında bir sandalye ileri geçebileceği konusuna saplanan ne kadar çok insan var.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İ̇nsanlar da evlerine çekilmiş, yuvasına yerleşmiş, akıllarınca bu sonsuz dünyaya hükmediyorlar. Kendi küçük olduğu için her şeyi pek az fark eden zavallı budala!
Bundan anladım ki, bir yazar ikinci basılışta hikayesini değiştirirse, eskisinden daha iyi bir şekle soksa bile yine de eserine zarar vermiş olur. Biz insanlar daima ilk izlenime değer veririz.
Ama, dostum, bize benzeyen, kendilerini örnek almamız gereken bu çocuklara sözümüzü dinlemeleri gereken bir kul muamelesi yaparız. Onların dediği olamaz. Peki, bizim dediğimiz oluyor mu? Onlardan fazla neyimiz var?
Hiç kimse birbirine benzemez biliyorum ve hiçbir zaman da herkes aynı olmayacak. Ama saygınlıklarını korumak için kendilerini halktan uzak tutmaları gerektiğini düşünenler, en az, düşmanın karşısında ölüm korkusuyla gizlenenler kadar yerilmeyi hak ederler kanısındayım