Proletarya,kapitalizmden sosyalizme geçişi gerçekleştiren devletin sınıfsal temelini oluşturur.Küçük köylülüğün açıkça ağır bastığı bir ülkede proleterya,bu görevi ancak köylülüğün ezici çoğunluğuyla ittifakını acele etmeden,çok büyük bir ustalık ve çok büyük bir ihtiyatla gerçekleştirmek koşuluyla başarılı bir biçimde yerine getirebilir.Sendikaların zorunlu olarak ,tüm siyasal ve iktisadi etkinliğini işçi sınıfının bilinçli öncüsü olan komünist parti yönetiminde gerçekleştiren devlet iktidarının en yakın çalışma arkadaşı olmaları gerekir.Genel olarak komünizmin okulu olan sendikaların,özel olarak tüm işçiler yığını ve zamanla tüm emekçiler için sosyalist sanayinin (ardından yavaş yavaş tarımın) bir yönetim okulu durumuna gelmeleri gerekir.
2.Enternasyonal hainleri,kalın kafalıları ve bilgiç taslaklarının hiçbir zaman anlayamadığı şey,şu diyalektiktir:Proleterya ,halkın çoğunluğunu kendine kazanmadıkça zafer kazanamaz.Ancak bu kazanmayı,burjuvazinin egemenliği altında yapılan seçimlerde oyların çoğunluğunu sağlamakla sınırlandırmak ya da buna bağlanmak demek ,iflah olmaz bir zeka yoksunluğu göstermek, ya da düpedüz işçileri aldatmak demektir.Halkın çoğunluğunu kendine kazanabilmek için proleteryanın,ilkin burjuvaziyi devirmesi ve devlet iktidarını kendi eline geçirmesi ,ikinci olarak eski devlet aygıtını tamamen yıktıktan sonra ,burjuvazinin ve küçük burjuva uzlaştırıcılarının proleter olmayan emekçi yığınlar üzerindeki egemenlik,saygınlık ve etkisini böylece bir darbede sarsarak,Sovyetler iktidarını kurması gerekir.
Toprağın ve öteki üretim araçlarının özel mülkiyeti sürdükçe,en demokratik cumhuriyet kaçınılmaz biçimde bir burjuva diktatörlüğü ,bir avuç kapitalistin engin emekçiler çoğunluğunu bir bastırma makinesi olarak kalacaktır.
Proleter demokrasi ,herhangi bir burjuva demokrasiden bir milyon kez daha demokratiktir;Sovyetler iktidarı ,burjuva cumhuriyetlerin en demokratiğinden bir milyon kez daha demokratiktir.