"Ara
sıra, küçük bir isyan," "iyidir ve fizikseI dünyadaki fırtınalar
kadar gereklidir" derken, bunu devrimci bir güçten çok dü
zeltici bir güç olarak gördüğü açıktı. '"Hlükümetin yozlaşma·
sını önler ve kamu meselelerine ilgi gösterilerilmesini sağlar."
Bireysel tercihin önceliği, anarşistin devrimci taktiklere
ve toplumun gelecekteki yapısına ilişkin düşüncelerine ha
kim olmakla kalmaz; anarşistin otokrasinin yanı sıra demok
rasiyi de reddetmesini açıklar. Anarşizmi demokrasinin son
noktası olarak gören anlayış anarşizmin gerçekliğinden son
derece uzaktır. Demokrasi halkın egemenliğini savunur.
Anarşizm kişinin egemenliğini savunur. Bu otomatik olarak
anarşistin, demokrasinin birçok biçinıini ve bakış açısını
reddettiği anlamına gelir. Bireyin egemenliğini bir temsil
ciye devrederek ondan feragat ettiği anlamına geldiği için
parlamenter kurumlar reddedilir; bu kuıumlarda bireyin ar
tık denetleyemediği kararlar onun adına alınabilir. Bu ne
denle anarşistler oy kullanma ediminin hem simgesel olarak
hem de fiilen özgürlüğe ihanet olduğunu düşünürler. "Ev
rensel Oy Hakkı Karşı Devrimdir"' diye bağırıyordu Proud
hon ve ardıllarından hiçbiri bu konuda ondan farklı düşün
medi.
Toplumun tam özgürlüğe tek bir adımda u
laşması imkansız da olsa, anarşist daha azını hedef alma
malı, mücadeleyi sürdürmeli ve nihai amacına ulaşmak için
özgür olmayan toplumun her zayıflığından yararlanmalıdır.
Bu nedenle anarşistler taktiklerini "doğrudan eylem" te
orisine dayandırırlar ve araçlarının esas olarak toplumsal ve
ekonomik olduğunu ileri sürerler. Bu araçlar varolan düzeni
yok etmeyi ve toplumsal devrim için hazırlanmayı ya da dev
rim bir kez başladığında onun otoriter bir seyir izlememesi
ni sağlamayı amaçlayan çok çeşitli taktikleri içerir:
Devrimleri [diyordu Bakunin] ne bireyler ne de gizli örgütler
yapar. Onlar bir ölçüde otomatik olarak gelirler; devrimleri şey
lenn gücü, olayların Ve olguların akışı üretir. Devrimler kitlele·
rin bilincinin derinliklerinde uzun süre hazırlanırlar; sonra ge·
nellıkle görünüşte küçük bir vesileyle birdenbire patlak verirler.
Anarşistler,topluma aşırı önem atfederek onu kutsarken,devletin toplumdan ayrı ,yapay bir üstyapı olduğunu kabul ederler. Devlet bir baskı aracı ve toplumsal kötülüğün en önemli nedenlerinden biridir.