Kitapta her şeye değinmek istemiş yazar, globalleşmekten tutun da intihar, savaş, sekülerlik ve tutuculuk arasında kalmış gelenekler, toplum baskısı, kadın erkek eşitsizliği, atalara saygı. Aşırı çorba bi kitap olmuş habire ağaçlara dönüpte onlar hakkında bilgi vermeye çalışması da ayrı anlamsız. Her metaforu ağaçlarla kurmak için çırpınmış. Ada’nın çığlığından tutuyorsunuz teyzesinin evliyken giyemediği bilmemne renk etekmiş sonra koskocaman bi kıbrıs hikayesi giriyor bölük pörçük sonra en sonunda da defnenin ölümü yani aşırı saçmaydı. Sadece mutlu incir restoranı iyiydi geri kalan tüm zamanlar ve yerler güzel bi betimlemeden uzaktı. Vakit kaybı.