Yıldız
@fiorelln
49 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rahatsız edici türde çok başarılı bulduğum kitaplardan biri oldu Kralın Laneti. Diliyle, kurgusuyla, insan psikolojisine dair sunduklarıyla oldukça güçlü bir eserdi.
Kitapta kendini tam anlamıyla keşfedememiş, yalnızlığını benimsemiş, güvenli alanından çıkamayan, sorumluluk almaktan kaçınan, içine kapanık biri olan Joseph’in bir gün kapısının önünde uyuyakalmış yaralı bir çocuk bulmasını ve o andan itibaren her şeyin nasıl değiştiğini okuyoruz.
İkilinin arasında yaşananlar kitabın en çarpıcı kısımları olduğundan çok detay verip heyecanını kaçırmak istemiyorum ama oldukça tüyler ürperten, insanı geren hatta sinirlendiren bir çok an vardı diyebilirim. Son sayfalarına kadar tansiyonu oldukça yüksek tutması da kitabı sürükleyici yapan şeylerden biriydi. İki güne yayarım diye düşünürken elimden bırakamadım ve bir günde bitirdim.
Yazarın vicdani ve ahlaki ikilemleri işleyiş şeklini de çok sevdim, iyilik ve kötülük arasındaki o ince çizgiyi sorgulatan birçok kısmı vardı. İnsanın karanlık taraflarını, bastırılmış duygularını, komplekslerini sarsıcı bir dille ele alışı çok etkileyiciydi.
Kitabın sonlarına doğru çocuğun gerçekliğini sorgulamaya başladım fakat yazar buna açıkça bir cevap vermemişti. Soruları cevapsız bırakması, kitabı bitirdikten sonra bile düşündürtmesi de ayrıca hoşuma gitti. Acaba çocuk Joseph’in kendi çocukluğunun bir yansıması mıydı, alter egosu muydu, Joseph şizofren miydi? Artık bu soruları düşünmek ve cevaplandırmak okuyucuya kalmış.
Siz de insan doğasının vahşi ve karanlık taraflarını okumaktan hoşlanıyorsanız mutlaka bakın derim.
Yıldız
bu yorumla birlikte inanılmaz heyecanlandım, muhakkak okuyacağım 🤌🏻
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
9/10
5 günde okudu
·Okunma: 05 Mart 2026 18:48
·2026 27. kitabı
Ece isimli okura yanıt verildi
Yıldız
teşekkür ederimm🫶🏻
Hakkında ne düşüneceğimi bilemediğim kitaplardan biri oldu. Kendi görüşümü belirtmeden önce kısaca kitabın konusundan bahsedeyim.
Kitap alzheimer ve demans hastaları için geçmiş klinikleri kurulmasıyla başlıyor, bu hastalar geçmişle tedavi ediliyor, kayıp zamanlarını bulmalarına yardımcı olunuyor. Daha sonra fikir giderek büyümeye başlıyor, 60’lar 70’ler gibi onlu yıllara bölünmüş zaman sığınağı adını verdikleri odalar kuruluyor, o da yetmiyor zaman sığınağı odaları hastalar aileleriyle birlikte yaşayabilsin diye mahallelere dönüştürülüyor. Artık hasta olmayan ama geçmişte yaşamak isteyen insanlar da bu mahallelerde yaşamak istiyorlar, iş çığırından çıkıyor. Fikir Avrupa’da yaygınlaşıyor her ülkede her şehirde zaman sığınakları kurulmaya başlanıyor ve artık öyle bir noktaya geliyor ki ülke çapında geçmişe gidilebilir mi tartışması başlıyor, hangi yılda yaşamak isterdiniz? Sorusuyla referanduma gidiliyor, halk oylama yapıyor ve ülkeler oy çoğunluğu ile seçilen yıllara geri dönüyor.
Böyle anlatınca konu aslında oldukça ilgi çekici fakat bir yerden sonra tarihi bilgiler arasında sıkışıp kalıyorsunuz, kurmaca bir roman okuyorum zannederken kitap birden ülkelerin geçmişlerindeki önemli olayları, kişileri ve tarihleri anlatmaya başlıyor, bir romandan ziyade tarih kitabı okuyormuş hissine kapılıyorsunuz. O yüzden kitabın en akıcı kısmı geçmiş kliniklerinin geliştirildiği ikinci bölümdü. İlk bölüm kitabın ne anlattığını anlamakla geçti, ikinci bölümde kitap beni içine çekti, üçüncü bölümde referandum olaylarının başlaması ve bolca tarihi bilgiyle konudan koptum geri kalanı da zor bitirdim zaten. Bölümler arasında bir bütünlüğün olmaması beni çok zorladı, konudan konuya atlaması kopuk kopuk bir okuma yapmama neden oldu. Yazarın sonlara doğru kendisi hakkında verdiği
Yıldız
bu güzel inceleme için çok teşekkür ederim, elinize sağlık🙏🏻
Yazar son derece güçlü ve etkileyici bir dile sahip. Kendine has bir anlatımı var ve bu anlatımın ne kadar özenle düşünülüp işlendiği her satırda hissediliyor. Kitabı okurken, sanki bir sanat eseriyle karşı karşıyaymışım gibi hissettim.
Yazarın dili kadar kurgusu da çok etkileyici. Olayların ilerleyişi son derece bilinçli ve incelikle kurulmuş. Duygu aktarımı ise kitabın en güçlü yanlarından biri diyebilirim.
Roman boyunca 16. yüzyıl İngiltere’si gözümde canlandı. O dönemin atmosferini hissetmek, sokaklarında dolaşıyormuş gibi olmak oldukça etkileyiciydi. Mekanlar ve duygular çok canlı bir şekilde aktarılmıştı.
Beni okurken derinden etkileyen ve çok beğendiğim bir roman oldu. Bu güçlü dili ve yoğun duygusal atmosferi deneyimlemek isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. İyi okumalar dilerim.
Ece isimli okura yanıt verildi
Yıldız
🥳🌸
İlk defa bir inceleme yazarken nasıl ve nereden başlayacağımı bilmiyorum. Bitirdikten sonra ‘Ben ne okudum?’ diye sordum kendime. Son zamanlarda okuduğum en etkileyici eserlerden biriydi. Fakat etkileyicilikten kastım sizi büyülü diyarlara götüren, içinizi ısıtan türden bir etkileyicilik değil. Tam tersine okurken sizi duvardan duvara vuran, bitirdikten sonra da boş boş duvara baktıran türden bir etkileyicilik. Ben de kaşlarımı çatarak, dişlerimi sıkarak okudum, yeri geldi bu kadarı da olmaz dedim ama elimden de bırakamadım işte.
Önceden uyarısını düşmüş olayım, İçerisinde tecavüz, ensest ilişki, şiddet, pedofili, intihar gibi tetikleyici ve rahatsız edici unsurlar bulunduğu için herkese hitap edecek bir kitap olduğunu kesinlikle düşünmüyorum. Yazar bu konuları işlerken olanları hiçbir duygu katmadan öyle sert ve soğuk bir dille aktarmış ki okurken bu acımasızlıktan rahatsız olmamak elde değil ama bana kalırsa kitabı ilginç kılan yönlerinden biri de buydu, bu kadar rahatsız olduğum, tüylerimin ürperdiği ama bir o kadar da merakımdan geri duramadığım bir kitap okumamıştım daha önce.
Eser bir üçlemeden oluşuyor. Yazar üç kitabı da birbirine ustalıkla bağlamış, özellikle son bölümünde öncesinde okuduğunuz her şeyi size sorgulatıyor, kişilerin gerçekliğinden şüphe ettiriyor, adeta aklınızla oynuyor. Siz şimdi tüm bunlar oldu mu olmadı mı diye düşünürken Agota, o ana kadar hikayeyi oluşturan bütün taşları sarsıcı bir deprem etkisiyle yıkıyor ve sil baştan her şeyi yeniden inşa ediyor.
Agota’nın taşları tekrar yerine oturturken hiçbir detayı atlamamasına, kafamda hiç soru işaretleri bırakmadan her şeyin cevabını bir bir verişine hayran kaldım. Çok güçlü bir kalem, incelikli bir kurgu ve büyük bir zeka ürünü olan bu eserden etkilenmemek elde değil çünkü edebi ve kurgusal
Yıldız
Bu güzel inceleme için çok teşekkür ederim🙏🏻 Muhakkak okuyacağım.